هوش مصنوعی، سوگیری تأییدی و تفاوت پرسیدن برای فهمیدن با پرسیدن برای تأیید توی دو بخش قبلی، دو حالت متفاوت از «سؤال نداشتن» رو بررسی کردم. بخش اول، مسئله این بود که سؤال اصلاً توی ذهن شکل نمیگیره. شکاف رو نمیبینیم، فکر میکنیم پاسخ رو میدونیم، تناقض رو نادیده میگیریم، یا اونقدر سریع از مشاهده … ادامه
توی بخش اول از این مجموعه، درباره زمانی صحبت کردم که سؤال اساساً در ذهن ما شکل نمیگیره. گفتم که ندونستن، بهتنهایی سؤال تولید نمیکنه. باید بتونیم شکاف بین چیزی که میدونیم و چیزی که نمیدونیم رو ببینیم، احتمال بدیم پاسخ فعلیمون ناقصه و مدتی هم نداشتنِ جواب قطعی رو تحمل کنیم. اما حالا فرض … ادامه
چند روز پیش، پای یکی از پستهای مسعود دانشپور عزیز، گفتوگوی کوتاهی درباره چراییِ «سؤال نداشتن» آدمها داشتیم. موضوع بحث هم این نبود که چرا پروژهای که مسعود استارت زده کمتر از انتظار سؤال گرفته. بحث بر سر یک برداشت مشترک، و البته بزرگتر بود: چرا آدمها این روزها کمتر کنجکاون و کمتر سؤال دارن؟ … ادامه